ரொம்ப நாளைக்கப்பறம் இந்த கார்த்திகைக்குதான் சரியான நேரத்துக்கு (நெல்லுப்பொரி மற்றும் அவல்பொரி கொறிக்க என்பதறிக) வீட்ல இருந்துருக்கேன். பாகின் உதவியால் பொரி உருண்டையின் இனிப்பு நன்று. ஆனா என் கவனத்தைக் கார்த்திகை தினம் முழுதும் கவர்ந்தது என் அம்மா சாமிக்குமுன் போட்டு வைத்த கோலம்தான்.



'பிள்ளையார் துணை'யில் வரும் 'ணை' பழையகாலத்து 'ணை'. ண, ணா, ணி, ணீ, ல, லா, லி, லீ படிக்கிற காலத்தில் (ஹ, நான் இப்படி நாலு எழுத்துக்கும் மேலேயே படிச்சுருக்கேனாக்கும்!) ஸ்லேட்டில் அம்மா சொல்லிக்கொடுக்க எழுதிய 'ணை'யும் 'லை'யும் பள்ளி ஆசிரியை சொல்லிக்கொடுத்த 'லை/ளை/ணை'யையும் ஒப்பிட்டு ஒப்பிட்டு படித்த காலம் மறுபடியும் நினைவுக்கு வந்தது. வீட்லயும் ஸ்கூல்லயும் ஸ்லேட்லயே வேறவேற என்கோடிங்கில் படிக்கவைத்த இருபதாம் நூற்றாண்டு வாழ்க.

"ஏண்டா க்ருபா, ஸ்கூலுக்குப் போன சரி. அது என்ன நடூல ஒரு இடைச்செருகல், 'படிச்ச காலம்'னு? எப்போ படிச்ச?"

"ஷ்ஷ்ஷ்...அம்மா, கண்டுக்காத. எனக்கு ணை/லை/ளை எல்லாம் எழுதவந்தாலும் ஆசிரியர்களுக்கு ஒரே ஒரு எழுத்து மட்டும்தான் 20ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதுவந்த்ருக்கும் போல."

"ம்ம்?"

"எல்லாத்துக்கும் 0 மட்டும்தான் போட்டாங்க."

பி.கு.: தலைப்பிலுள்ள 'இவ்விடம்' என்ற சொல்லுக்குப் பதில் 'எங்க வீட்டுக்கு வந்தால்' என்று திருத்தி வாசிக்கவும். அச்சுப்பிழைக்கு வருந்துகிறோம்.